In het laatste deel van zijn Colombia-serie verruilt Anthony Haile de rust van de thermale baden voor het dagelijkse leven in Santa Rosa de Cabal. In het centrum ontdekt hij niet alleen de sfeer rond Plaza Bolívar en de bekende Willys-jeeps, maar belandt hij ook onverwacht midden in een feestelijke optocht voor ouderen. Daarna volgt het afscheid van Colombia en een persoonlijke terugblik op een reis die vooral door natuur, gastvrijheid en eenvoud indruk maakte.
Door | Anthony Haile
Hoe heerlijk het ook was om dagenlang te genieten van de rust in de thermale baden, wilden wij Santa Rosa de Cabal niet verlaten zonder ook kennis te maken met het dagelijkse leven van de inwoners. Daarom namen wij de lokale bus die voor de ingang van het hotel stopte en reden wij naar het centrum van de stad.
De rit alleen al was de moeite waard. Langzaam maakten de bossen en berghellingen plaats voor gezellige woonwijken, kleine winkels en sfeervolle straatjes. Bij aankomst viel de ontspannen sfeer meteen op. Santa Rosa de Cabal is geen grote stad, maar juist haar kleinschaligheid geeft haar een bijzondere charme. Overal zie je mensen die elkaar vriendelijk begroeten, gezinnen die genieten van een kop Colombiaanse koffie op een terras en bezoekers die rustig door de winkelstraten wandelen.
Het kloppende hart van de stad is zonder twijfel de Plaza Bolívar. Dit ruime plein vormt al generaties lang de ontmoetingsplaats voor de inwoners. Rondom het plein bevinden zich gezellige cafés, restaurants, winkels en historische gebouwen die samen een warme en uitnodigende sfeer creëren.
Het centrum van Santa Rosa de Cabal
Aan één zijde van het plein staat de indrukwekkende Basílica Nuestra Señora de las Victorias, een van de bekendste kerken van de regio. De imposante gevel domineert het plein, terwijl het interieur juist rust en eenvoud uitstraalt. Zodra wij de kerk binnenstapten, viel vooral de serene stilte op. Mensen baden in alle rust of steken een kaarsje aan. Opnieuw viel het me op hoeveel respect de Colombianen voor hun geloof hebben. Het is een houding die je in vrijwel iedere plaats waar wij zijn geweest hebt kunnen ervaren. A4 en A5
Plein van Santa Rosa de Cabal
Rondom de Plaza Bolívar stonden verschillende bronzen beelden die het dagelijkse leven van de bevolking uitbeeldden. Boeren, gezinnen, muzikanten en historische figuren brengen de geschiedenis van Santa Rosa de Cabal op een prachtige manier tot leven.
Terwijl ik deze kunstwerken aandachtig bekeek, moest ik onwillekeurig denken aan onze eigen Curaçaose kunstenaar Giovanni Abath. Ook hij bezit het bijzondere talent om met zijn beelden verhalen te vertellen en emoties op te roepen. De bronzen sculpturen op het plein deden mij beseffen dat kunst overal ter wereld dezelfde taal spreekt. Het maakte mij bovendien trots dat ook Curaçao een kunstenaar heeft die met zijn werk inmiddels internationale waardering geniet en ons eiland op een bijzondere manier vertegenwoordigt.
Wat eveneens opviel, waren de vele duiven die vrij over het plein liepen. Kinderen voerden de vogels terwijl toeristen foto’s maakten. Het gaf het plein een levendige, bijna mediterrane uitstraling. A12
Een ander opvallend gezicht waren de kleurrijke Willys-jeeps, de iconische voertuigen van de Colombiaanse koffieregio. Ooit werden zij gebruikt om koffie, landbouwproducten en bewoners door het bergachtige landschap te vervoeren. Tegenwoordig zijn zij uitgegroeid tot een cultureel symbool van de Zona Cafetera. Verschillende prachtig versierde exemplaren stonden op het plein opgesteld en bezoekers konden tegen een kleine vergoeding een rondrit door de stad maken.
Natuurlijk wilden wij ook nog eenmaal de beroemde Santa Rosana chorizo proeven, ditmaal in een lokaal restaurant. De smaak was uitstekend en het werd duidelijk waarom deze specialiteit in heel Colombia zo’n goede reputatie geniet. Toch kwamen wij lachend tot dezelfde conclusie: de chorizo van ons hotel bleef voor ons de absolute winnaar.
Een onverwacht feest: Día de los Adultos Mayores
Soms zijn het juist de onverwachte gebeurtenissen die een reis onvergetelijk maken.
Terwijl wij door het centrum wandelden, hoorden wij in de verte muziek. Niet veel later zagen wij kleurrijke vlaggen, dansgroepen en feestelijk versierde straten. Zonder het vooraf te weten, waren wij precies op de dag aangekomen waarop Santa Rosa de Cabal de Día de los Adultos Mayores vierde, de dag waarop ouderen centraal staan.
In Colombia wordt in augustus in veel gemeenten extra aandacht besteed aan de oudere generatie. Hun bijdrage aan de samenleving wordt zichtbaar gewaardeerd met culturele activiteiten, muziek, dans en optochten.
Honderden senioren trokken in kleurrijke traditionele kleding door de straten, begeleid door muziekkorpsen, dansgroepen en enthousiast publiek. Overal klonken gelach en muziek. Kinderen applaudisseerden voor hun grootouders en families stonden trots langs de route.
A6/A9/A10
Parada de los Adolecentes
Wat mij misschien het meest raakte, was het respect waarmee de ouderen werden behandeld. Zij stonden niet aan de zijlijn, maar vormden het stralende middelpunt van het feest. Hun levenservaring werd zichtbaar gewaardeerd. Dat is een prachtige traditie waar veel landen een voorbeeld aan zouden kunnen nemen.
Natuurlijk maakten wij gebruik van de gelegenheid om met verschillende deelnemers op de foto te gaan. Ondanks de taalbarrière voelden wij ons meteen welkom. De hartelijkheid waarmee de mensen ons benaderden typeert wat wij gedurende onze gehele reis in Colombia hebben ervaren.
Door de festiviteiten moesten wij wat langer wachten op de bus terug naar het hotel. Maar eerlijk gezegd vond niemand dat erg. Integendeel, wij genoten nog even na van alles wat wij hadden meegemaakt.
Afscheid van Santa Rosa de Cabal
Aan iedere mooie reis komt uiteindelijk een einde. Terug in het hotel begonnen we onze koffers in te pakken. De volgende ochtend zou om vier uur onze taxi vertrekken richting de luchthaven van Pereira, waarna wij via Bogotá terug naar Curaçao zouden vliegen.
Terwijl ik nog één keer uitkeek over de groene bergen, luisterde ik naar het vertrouwde geluid van de stromende beekjes en de watervallen. Het was moeilijk voor te stellen dat wij enkele uren later weer onderweg naar huis zouden zijn.
Onze dagen in Santa Rosa de Cabal vormden de perfecte afsluiting van een reis die ons voortdurend heeft verrast. De indrukwekkende natuur, de rust van de thermale bronnen, de hartelijkheid van de bevolking en de schoonheid van de Zona Cafetera maakten diepe indruk.
Colombia, een land met vele gezichten
Toen wij bijna drie weken eerder aan onze reis begonnen, verwachtten wij een mooi land te leren kennen. Maar Colombia heeft onze verwachtingen ruimschoots overtroffen.
Wij ontdekten een land van moderne steden en eeuwenoude tradities, van imposante bergen en groene koffievalleien, van indrukwekkende geschiedenis en bovenal van buitengewoon vriendelijke mensen. Overal werden wij gastvrij ontvangen en voelden wij ons welkom.
Voor mij persoonlijk zal Santa Rosa de Cabal altijd een bijzondere plaats blijven. Niet alleen vanwege de spectaculaire watervallen of de ontspannende warmwaterbronnen, maar vooral omdat deze plek mij liet ervaren hoe nauw natuur, rust en eenvoud met elkaar verbonden kunnen zijn.
Wie Colombia uitsluitend kent uit verhalen uit het verleden, doet het land te kort. Het Colombia van vandaag is een land dat uitnodigt om ontdekt te worden; een land dat je verrast, inspireert en raakt.
Wanneer ik terugdenk aan het donderende geluid van de waterval, de weldadige warmte van de thermale baden, de geur van verse koffie, de smaak van de beroemde Santa Rosana chorizo en de oprechte glimlach van de mensen die wij ontmoetten, weet ik één ding zeker. Colombia is werkelijk een land met vele gezichten.
En wie ooit de kans krijgt om Pereira, de Zona Cafetera en de watervallen van Santa Rosa de Cabal te bezoeken, zal ongetwijfeld begrijpen waarom wij met zoveel warmte en bewondering op deze bijzondere reis terugkijken. Sommige reizen eindigen wanneer je weer thuis bent. Deze reis zal nog heel lang in onze herinneringen voortleven.
